Nicholas: Teşekkür ederim.
Anita: Ne için şimdi bu?
Nicholas: Beni hayatına kabul ettiğin için. İnsanlar beni hayatlarında istemez. Sense tam ortasına aldın beni. Bütün bencilliklerime rağmen atmadın. İyi bir insan olamadım hiç ama sen beni sevdin yine de. Dinledin hep. Özellikle dinlediğin için teşekkür ederim. En son çocukken mahallenin kedisi dinlemişti beni. Sonra tıslayıp kaçtı o da. Ama sen kaçmadın.
Anita: Aptal. Hayatıma kabul etmedim seni. Hayatım oldun direk. Hem isteyerek de değil. Anlamadım bile nasıl olduğunu. Bir baktım ki sen yokken nefes alamıyorum. Bir baktım ki sesini duymadan rahat edemiyorum. Dinledim seni evet ama senin için değil. Teşekkür etmene de özür dilemene de gerek yok. Bu şey bir yükse sırtımızda, eşit dağılmış omuzlarımıza. Yok bir ödülse, birebir aynısını kazanmışız. Ne sen eksik, ne ben fazla.
Nicholas: Keşke daha çok sevebilsem seni. Ama bir kat altında Tanrı var sevgilim.
evet ya..
hep vardı
hep olucak
ama bir gün gerçekleşicek
sonra bütün fotografları odamın duvarlarına asıcam
sonra size el sallıcam
mektuplar atıcam
falan:)
(Kaynak: karedunya)
(porkatal.net gönderdi)
Cenevre Otomobil Fuarı
(porkatal.net gönderdi)
Sizce bu kadın kaç yaşında?
(porkatal.net gönderdi)
